“Kijk mam, wat gaaf!”

En ze duwt me haar telefoon onder mijn neus .

“Hartstikke leuk om zelf te maken!”.

Pinterest, wie is er niet groot mee geworden!

 

overhemdrokMijn dochter laat me zien hoe je van een herenoverhemd een rok kunt maken.

“Kijk, dan knip je dat er af, plooi je de bovenkant van de rok en dan kun je of een band er op maken of met elastiek en dan…”

Voor ik het wist zaten we in de auto op weg naar ‘Het Goed’ onze plaatselijke tweedehandswinkel op jacht naar mannen bloezen. Een leuk streepje, een leuk ruitje, een leuk blokje…

Blij met onze vangst, zij overhemden en ik een stapel boeken, gingen we snel naar huis want er moest genaaid worden. Hoe gaaf om te zien dat je in een paar uur tijd een mannenoverhemd kunt veranderen in een hartstikke hip zomerrokje. En ze doet dat allemaal zelf.

Vervolgens ontstaat er een idee. “Dit vinden andere vast ook leuk! Ik kan wel een eigen bedrijfje beginnen! Iemand kan een overhemd aanleveren en dan maak ik voor 7,50 euro een rokje”. Ondernemerszin! Ik hou er van 🙂

Zo kan ze ook haar meteen haar andere droom verwezenlijken nl: geld sparen, voor een huis, in Engeland, later 🙂

En zo komt het dat hier nu een hele stapel mannen overhemden liggen, er hangt hier, op een enkele na, geen hemd meer in de kast.

O ja, mijn werkkamer is in haar droom ook al geannexeerd. Dat wordt haar atelier/winkel!

 

Talent

Wat een energie en wat een denkkracht! Ik vermoed hier een talent. Vooral ook omdat ze recht uit haar hart zegt: “Mam, ik word zo blij van het maken van dingen!”.

En dit is waar ik van binnen zo warm van word. Haar te stimuleren in dat wat ze goed kan, waar ze aanleg voor heeft en waar ze plezier aan beleeft. Daarmee is zij verbonden met wie zij in essentie is. Worden wie zij is!

En ik lees ergens in een artikel: Als een kind thuiskomt met een rapport met allemaal zevens, drie achten en een vier voor wiskunde. Waar zal de meeste aandacht naar toe gaan? De kans is groot dat de meeste aandacht naar die ene onvoldoende gaat.

Ik zou zo graag willen dat we gaan kijken naar waar iemand goed in is: persoonlijke krachten, kwaliteiten en talenten. Wat zou er gebeuren als we talenten als uitgangspunt voor groei nemen en niet de tekortkomingen?

Hou zou het zijn als in functioneringsgesprekken vooral gezocht wordt naar hoe jouw talenten als uitgangspunt voor groei genomen kan worden?

En wat zou er gebeuren als we die zoektocht samen met leerlingen gaan?

 

Waarderend kijken

Uitgaan 
van
 wat 
iemand
 goed
 kan 
roept
 zelfvertrouwen op.
En zelfvertrouwen geeft energie om te leren en positieve emoties versterken de drang om nieuwe acties te ondernemen.

Ik moet denken aan een leerkracht met een groep 8 die ik begeleid. Een groep 8 met veel slimme kinderen die uitgedaagd willen worden, die gaan zitten klieren omdat het gewone programma niet uitdagend genoeg is. De leerkracht is in samenwerking met een extern iemand en project begonnen waar een tijdschrift gemaakt wordt en waar de kinderen zelf geld hebben verzameld om het tijdschrift ook echt uit te kunnen geven.

Ze hebben gekeken naar onderlinge talenten, er hebben intervieuws plaatsgevonden, het is gaan bruisen in die klas en een intrinsieke motivatie van heb ik jou daar. De klas is omgetoverd in een kleine onderneming. Geweldig!

Als kinderen zich kunnen voorstellen wat ze precies willen bereiken, en ze weten daarbij waar hun sterktes liggen dan gaat de energie stromen. Op het moment dat je niet ziet wat het resultaat kan zijn omdat je er niet zoveel mee hebt, of omdat je er niet zo goed in bent dan lekt de energie aan alle kanten.

p.s. mocht je overhemden in de kast hebben hangen waar je geen bestemming voor hebt, stuur dan een email naar jelly.bijlsma@jbct.nl dan kom ik ze graag bij je ophalen 🙂

En verschillige groet,

Jelly